Langzaam verandert het schema in mijn agenda. Naar Astrid, de huidtherapeute, ga ik nog één keer per week. Op mijn navel na gaat het goed met alle littekens. Ze voelen soepel aan. Voor het litteken van de navel ben ik nog enkele keren terug geweest bij de plastisch chirurg. Verschillende prikjes met cortisonen en bloedverdunners hebben ervoor gezorgd dat het litteken geslonken is. De volgende en laatste stap is een tepelreconstructie met daarna een tatoeage van de tepelhof. In tegenstelling tot alle andere ingrepen en afspraken, moet ik nu eerst de goedkeuring van mijn verzekeraar afwachten, terwijl dit toch in de lijn van de behandeling ligt.
De twee uurtjes fysiofitness heb ik ingeruild voor een uurtje pilates. Niet lang na hoeven te denken bij wie ik dit op zou pakken. Enkele jaren geleden heb ik met veel plezier Nederlandse les gegeven aan Natalia, afkomstig uit Rusland, en nu zij haar eigen Yoga Pilates studio heeft is dit een leuke manier om het contact weer op te pakken.
En het is alweer een dikke week geleden dat we in Rotterdam tijdens het Balk Top Festival de tweede plaats hebben behaald in onze klasse. Alweer tweede. Scheelde maar één punt met de winnaar. Maar daarmee zijn we gepromoveerd naar de eerste klasse over twee jaar en dat is toch een mooi resultaat. Voor Esther, onze dirigente, was het zeker een top festival. Haar andere koor, Fusion, werd tweede in de topklasse, de hoogste klasse van dit festival.
Ah… muziek. Een dag geen muziek geluisterd of een dag niet gezongen is een dag niet geleefd. Sinds de aankondiging van het Nederlands Blazers Ensemble, dat ze samen met Accordone Una Odissea ‘weer’ uit gaan voeren, is dit mijn achtergrondmuziek. In 2005 hebben Hella en ik dit prachtige werk tijdens Klassiek op Locatie gezien en gehoord.
Over Una Odissea
(Inleiding gevonden op de site van het Nederlands Blazers Ensemble)
De reis (naar Ithaca) en de omzwervingen van Odysseus zijn metaforen voor de zoektocht naar onszelf. Odysseus spreekt tot de verbeelding van ons, moderne mensen, met onze behoefte aan zekerheden. Hij neemt ons mee op een reis waarvan het doel alleen maar bereikt kan worden als we afzien van dat wat ons het dierbaarst is: de zekerheid van een veilige route, de troost van vrienden en metgezellen, en last but not least onze eigen naam. De tegenslagen en moeilijkheden waarop Niemand (Nessuno) stuit tijdens zijn omzwervingen, zijn de tegenslagen en moeilijkheden die wijzelf, dag na dag, jaar na jaar, tegenkomen, hopend dat wij ons eigen Ithaca zullen vinden.
Het filmpje is de finale gezongen door Marco Beasley en Alfio Antico.
Ja, herkenbaar dat gedoe met verzekeraars over volstrekt logische zaken… Mijn verzekeraar deed moeilijk over oncologische revalidatie tijdens de chemo voor de operatie. Vergoeding zou geen probleem zijn na de operatie; het kwam pas in orde toen ik aangaf dat er bij iedere chemo sprake was geweest van een ziekenhuisopname waarbij ik in een bed had gelegen (een stoel telde niet).
Te gek voor woorden ja.
Is toch ook geen touw meer aan vast te knopen. De wir-war aan ziektekostenverzekeringen. Gaat zo veel geld in om en de mensen worden er niet beter van.