Soms heb je van die dagen dat alles klopt. Die zondag dat Frans en ik in Amsterdam waren, was zo’n dag. De lente, de zon, de sfeer in de stad, het concert. Zo genoten van alles. Zittend in rij zes, voelde ik me de koning te rijk. In mijn lijf was geen plaats meer om zenuwachtig te zijn. In plaats daarvan voelde ik blijdschap en verwondering. Afwisselend volgde ik de bewegingen en mimiek van de dirigent of de verschillende muzikanten of de interactie tussenbeide. Dan weer sloot ik mijn ogen en wist een viool, een cello of hobo mij te ontroeren.

Een mooie combinatie, het Koninklijk Concertgebouworkest en Maestro Gatti, over wie onlangs de film, Daniele Gatti, Ouverture voor een dirigent is gemaakt en jammergenoeg alleen in de grote steden draait. Maar ik heb gelezen dat hij in het najaar op tv wordt uitgezonden. Da’s mooi dus. Met het bekijken van interviews, waarin hij met zo veel passie vertelt over de verschillende symfonieën van Mahler, heb ik voorlopig nog luistervoer zat.

Deze week stond ook een intake voor de tepelhoftatoeage in het ziekenhuis in Venray gepland. En omdat ik de laatste patiënt was, of liever gezegd client, want ik wil me geen patiënt meer voelen, had mijn naamgenootje, Claudia, tijd voor een eerste behandeling. Dat vond ik een goed plan. Zeker toen ze vertelde dat ik na een pauze van zes weken terug moest komen voor een tweede behandeling. Was het begin vast gemaakt. Voelde me erg stoer met m’n tattoo, ook al was het maar een medische. Met een brede grijns op mijn gezicht reed ik terug naar huis, stiekem te fantaseren over een echte.

En zo brengt deze lente ook weer wat schot in mijn zoektocht naar werk. Eerst heb ik op LinkedIn een balletje opgeworpen om cursisten of taalaanbieders Nederlands als tweede taal aan te trekken. Alleen al van het bedenken en maken van de flyer werd ik vrolijk en weet ik dat er diep in mij een creatieve, grafisch ontwerper schuilt, maar ja, er schuilt ook nog een zangeres, een huisschilder en een schrijver. Een kleine weliswaar, maar dan kan die ook nog groeien. Nu heb ik opeens drie sollicitaties op het vakgebied NT2 in korte tijd. Ik heb goede hoop dat hier iets moois tussen zit. En zo niet dan ontwerp, zing, schilder en schrijf ik nog even rustig door. En misschien is dat voorlopig nog goed te combineren met cursisten en / of taalaanbieders die mijn opgeworpen balletje willen vangen.